Barwne studium tego, co oznacza być mieszkańcem Europy Środkowej, ukazane na przykładzie miasta Wrocławia jako mikrokosmosu całego regionu

Europa Środkowa od zawsze cechowała się dużą różnorodnością migrantów i osadników, a także wielokrotnie była miejscem najazdów koczowniczych, osadnictwa mieszanego i podbojów wojskowych. W efekcie region ten stał się świadkiem bogactwa języków, kultur, religii i narodowości.

Historia głównego miasta Śląska może być fascynującą opowieścią sama w sobie, ale jest czymś więcej. Uosabia wszystkie doświadczenia, które ukształtowały Europę Środkową – bogatą mieszankę narodowości i kultur; osadnictwo niemieckie i powroty Słowian; wyjątkowo znaczącą obecność Żydów; burzliwą kolejność panowania różnych władców cesarskich; oraz dramatyczne doświadczenia zarówno pod okupacją nazistowską, jak i stalinowską. Krótko mówiąc, jest to mikrokosmos Europy Środkowej.

Trzecie co do wielkości niemieckie miasto połowy XIX wieku, Wrocław, osiągnęło w 1945 roku milion mieszkańców, zanim gorzka niemiecka obrona miasta przed Armią Czerwoną doprowadziła do niemal całkowitego zniszczenia. Po wojnie miasto przekazano Polsce, a Wrocław podniósł się z ruin i ponownie stał się prężnym ośrodkiem gospodarczym i kulturalnym regionu.